baba

"insanların yüzlerini göremiyorum
boğazım düğüm düğüm çözemiyorum
istesen de yanına gelemiyorum"

 kapalı görüşte cam arkasından gösterdiği, bana beni pasta üflerken resmettiği, iyi ki doğdun yazdıgı kağıt ve birbirine sarılamayan baba kız. ağlamaktan nefes alamıyorum artık.

yalnızlıgı gectim..

 selpağım bile yok amınakoyayım selpak ya

burdan

eve dönmek cok zor
eve dönünce ne olacak ne bitecek kestirmek cok zor
gitmek cok zor
eve dönünce hayal kurmak cok zor.

Ben 1.5 yıl daha İzmir'de ne yapacağım?

mühim değil

ne güzel şarkı bu
tabi ki yine benim için yazılmış hissine kapılıyorum.

herşey

tamam da ah kafam güzel olunca bir arpa boyu yol gidemediğimi farketmem ne olacak

today

I feel totally wasted.

Araf

Uzun süredir oyun oynamayınca çirkin oyunun çirkin kurallarını unutuyorsun. Birileri sana hatırlatınca da tek istediğin bildiğin güvenli sevgi dolu kollara geri dönmek oluyor. Ama yapamayacağını bilince de ne çirkin oyuna katılmak istiyorsun ne de o özlediğin kollara dönebiliyorsun. Yine arafta sıkışıp ne iyiye ne kötüye gidebiliyorsun. Ve elinde güzel olan hiç bir şey kalmıyor.

THIS IS NOT A LOVE SONG

hahahahaha

ayrılığın ve aşk acısının vücuduma etkisi KABIZLIK test edildi onaylandı
allah belamı vermesin ya.

verdiğim en zor irade testi bu heralde. 

eternal sunshine of the spotless mind lazım bize

belki de değil.

Gurbetçi gız

Hep yurtdışında yaşamak istedim ve gerçek oldu. Ama değişik bir şey var. Türkiye'den ve insanlarından sürekli şikayet etsem de özlüyorum. İnsanın doğup büyüdüğü yerle arasında aşk gibi güçlü bir bağ var. Kızsan da, küfür etsen de orası senin, orası senin ait olduğun yer, istesen de kopamazsın. Oranın insanları da senin gibi.
Anladım ki hayatımı nerede geçirirsem geçireyim ölmek istediğim yer İzmir. En son görmek istediğim şey deniz. En son solumak istediğim şey Karşıyaka'nın deniz kokusu. En son duymak istediğim şey ailemin sesi. En son yemek istediğim şey midye tava. En son içmek istediğim şey rakı


-kalbim egede kaldı-.

hep bir yanım ergen kalacak sanırım

I don't believe that anybody feels the way I do about you now 
And all the roads we have to walk are winding 
And all the lights that lead us there are blinding 
There are many things that I would like to say to you but I don't know how 
Because maybe you're gonna be the one that saves me ? 
And after all you're my wonderwall 

bu gece müziğim kayboldu
telefonum ses vermedi beni yalnız braktı oysaki onla 1 saat tek basıma yürümeye razıydım

 If I broke your heart last night
It's because I love you most of all

aşkttan başka
içini paylaşamama korkusu gibi. sanki sana
 seni isteyenler senin istediğini veremeyecek
beni isteyenler bana istediğimi veremiyecek.
hissetmeden paylaşmamak en güzel kalsın hep.

dayanamıyorum

dayanamıyorum

sinirden mi üzüntüden mi ağlıyorum belli değil
sadece 1 hafta sonrasına götürse beni zaman makinası , daha iyi olacağım söz.

çok şükür bu blogtan cok az insan haberdar.

“Seninle aramızda ne var biliyor musun?
Zoraki yol ayrımları, kilometre tabelaları var.
Öpüşürken gözlerini yuman balıklar,
Faili meçhul intiharlar var aramızda…
Yüksek kaldırımlar, alçak basınçlar var.
Seninle aramızda coğrafya nefretim var benim.
Süt dökmüş kedilerin suskunluğu var.
Saat farkı var,
Ekvator var,
İçindeki balık öldü diye yas tutan rakı şişeleri var.
Yirmi üç derece yirmi yedi dakika ateşim var benim.

winston light bile eskisi gibi değil